Αυτά τα λόγια της φωτιάς, κάποτε, από το ραδιόφωνο τα άκουσα. Φλογίστηκε η καρδιά μου, όπως φλογιζόταν από τα βιβλία, τους στίχους, τα λόγια που διεκδικούσαν την αλλαγή των υλικών όρων του κόσμου. Δεν πρόλαβα να ακούσω τον εκφωνητή να αναγγέλλει ποιος τα έγραψε, ποιος τα μελοποίησε, ποιος τα τραγούδησε... Συνέχισα όμως να τα ψιθυρίζω ανά τα χρόνια..."τον δάσκαλο τον δάσκαλο αυτόν τον σαρδανάπαλο"... Άλλες εποχές. Αργότερα, χρόνια πολλά μετά, η έλευση του διαδικτύου με έκανε να συναντηθώ με αυτό το τραγούδι και να μάθω ότι ήταν η γνώριμη φωνή του Ηπειρώτη τραγουδιστή της φάμπρικας, της μετανάστευσης, της εργατιάς, του Λαού μας... Αυτός αποθέωσε τα λόγια του μεγάλου Κώστα Βίρβου και τη μουσική του άλλου μεγάλου Γιάννη Μαρκόπουλου... Αυτός με τα τριακόσια πενήντα τραγούδια του μίλησε στην καρδιά του κάθε κολασμένου... Αθάνατος!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου